Isang NAPAKAINIT na Araw

Katatapos ko pa lang maligo nang maramdaman kong naiinitan na agad ako. Putek talaga! Napakainit ng panahon. Kawawa naman 'ung mga 'kanong nandito sa Pilipinas. Hindi sila sanay sa ganitong klima at panahon. Summer pa bang maituturing ito? Hinde.. Higit pa 'to sa summer. Para sa'ken, tila ang Pilipinas ay nasa loob ng isang malaking oven. Bine-bake tayong lahat. 'Ung iba piniprito. Deep fried. Haayy... Ano ba 'tong naiisip ko. Kasi naman ang init!!

'Eto na, palabas na ko ng bahay. Europe time ang pasok ko kaya 1:30 pm ang labas ko ng bahay. Good luck sa araw. At kahit nakapayong ako, tagus-tagusan pa rin and init. Kung ang buto ay natutunaw, balat na lang ako ngayon.

Pati sa loob ng tricycle, mainit.. maalinsangan. Sa LRT, naku po! Andaming tao! Mainit na nga, mabaho pa! Siyempre good luck sa mga bagong ligo. Haaayy... Hihimatayin 'ata ako sa loob ng LRT. Pero walang magagawa, kailangan ko ng sumakay at baka ma-late pa ko. Shemai talaga! Whew! Grabe ang ginaw ginaw naman sa loob ng LRT. Sa sobrang ginaw, pinagpapawisan ang buong kaluluwa ko.

Sa wakas, malapit ng mag-Gil Puyat station. Laking ginhawa paglabas ko. Mahangin. Pero heto na naman ang isang challenge... ang pagsakay sa FX taxi.. na may aircon pero parang wala. Hindi pa ko pumapasok, napapaso na ko sa init sa loob ng FX. Maarte na ko kung maarte pero nandidiri akong dumikit sa balat ng mga katabi ko dahil lahat kami naiinitan at pinagpapawisan. To think na maghahalo 'ung body sweats niyo eh more than enough para naman talaga mandiri ka.

15 minutes na lang at makakababa na ko. Haaayy....

Pagbukas ko na pinto ng FX, sabay bumati ang malakas at medyo malamig na hangin. Halos napalanghap ako ng todo-todo sa hangin ng Makati. Compared naman kase sa loob ng FX, mas presko ang hangin sa labas. Buti naman at mahangin dahil maglalakad pa ko ng mga 10 minutes para makapunta sa office.

Pagdating sa building namen, naramdaman ko na ang pag-circulate ng mainit kong dugo. Mabilis din ang tibok ng puso ko. Dahil siguro sa sobrang init ng panahon, pati bdoy systems ko irritated na. Sakay ng elevator. Sara. Pindot sa 5. Hintay-hintay muna. Bukas. Labas ng elevator. Pagpasok ko ng office, ramdam ko na naman ang init. May aircon naman sa opisina kaso nga lang, siyempre galing ako sa labas kaya init na init ako. Pag-upo ko sa station, tinali ko agad ang buhok ko. Naligo ako sa pulbos para medyo mapreskuhan naman ang balat ko. Humanap ako ng electric fan at sabay humarap dito para magpatuyo ng pawis. Wala na kong pakialam kung magkapulmonya ko sa ginagawa ko, basta ang naiisip ko sa mga oras na iyon ay gusto kong mapreskuhan. Balik ulit sa station. Kinuha ko ang mug ko. Pumunta sa pantry, kumuha ng cold water at nagtimpla ako ng juice. Whew! Sarap.. Refreshing.. Matapos ang ilang minuto, ok na ko. Ok na ang body systems ko. Ok na ang pakiramdam ko.

Balik ulit sa station ko. Yes, salamat naman at magagawa ko na mga pending ko. Open ng CPU at PC. OOopppss... Teka... May isa pang problema. May nagagalit sa'ken. Kasi naman hindi ako kumain ng lunch sa sobrang pagmamadali. Nagagalit ang tiyan ko. Haaayyy.... Makapag-break nga muna..

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Labhan Ang Puso Gamit Ang Tide

Sa paglipas ng panahon, marahil isa ka na sa mga lumuluha at dumadaing dahil sa sakit sa puso. Oo, sakit sa puso! Pero hindi ito basta basta sakit tulad ng myocardial infarction, cardiomegaly o 'ung mga typical arrhythmias na dinaranas ng mga pasaway at sige pa rin sa pagkain ng bawal. Ang sakit na tinutukoy ko ay isang sitwasyon na kung saan ang puso ay nakikipaglaban nang patayan upang makuha ang “pag-ibig” na gagamot sa kanyang mga naghihikahos na ventricles at atria. Ito ‘ung tipong kinakailangan mo ng mismong brand name na “TLC” na kung saan ang generic name ng gamot ay “unconditional love” . Pero, subalit, ngunit, datapwat, sapagkat, merong mga tuluyan nang nagpalamon sa mga kalaban at hindi nakaligtas sa hamon ng pag-ibig. Ito ‘ung mga pusong nasugatan nang labis at namantsahan ng pagdurugo ang kanilang mga puso. Sabi sa commercial, “New and Improved Tide” . Abah! New na, improved pa! Siguradong walang maiiwan na mantsa sa damit mo. Naisip ko tuloy, kung pwedeng labhan ang ...
Read more

Sakit sa Puso

Umiiyak ako habang tinatype ang blog na 'to. Kaya kung merong typographical error, alam n'yo na kung baket. Mahirap sabihin ng buong buo kung bakit ako umiiyak. Basta ang alam ko, masakit ang puso ko. Kung merong isang bagay na makakapanghina saken, 'yun eh ang malaman kong niloko lang pala ko. Hindi ako bato, poste, pader, o kung anu pa mang bagay para hindi masaktan. Tao ako, nasasaktan, nahihirapan, umiiyak at unti-unting namamatay. Mahirap sabihin ng buong buo kung bakit ako umiiyak. Basta ang alam ko, masakit ang puso ko. Hindi siya ang una kong minahal pero alam ng Diyos na minahal ko siya ng higit sa kung anu pa man. Sa kanya umikot ang mundo ko. Mali na kung mali pero alam kong balewala ang buhay ko kung wala siya. Walang saysay ang mabuhay kung mawawala siya sa mundo ko, sa buhay ko. Marahil buhay ako at nakakagalaw pero buong kaluluwa ko ang patay kung wala na siya sa piling ko. Mahirap sabihin ng buong buo kung bakit ako umiiyak. Basta ang alam ko, masakit ang pu...
Read more

Heavy Heart

I slept yesterday with a heavy heart. I was crying silently with my body stiff in bed. I wanted to shout and scream till I get exhausted. But I didn't. I chose to just lay down and cry silently. I love him but I know he don't deserve someone like me. He would be happier with someone else. Letting go of him is hard, but I know it's the best for both of us, for the people that surround us. It's kind of ironic to let go of the most precious thing in your life but I did.. I just did, and so my heart cried and died..
Read more